صفحه نخست | اخبار | ارتباط با ما
اخبار
پنج شنبه ٠٢ آذر ١٣٩٦
 

پارک‌های علم و فناوری (Science & Technology Park) به عنوان یکی از نهادهای اجتماعی و حلقه‌ای از زنجیره توسعه اقتصادی مبتنی بر فناوری شکل گرفته‌اند. پارک های علم و فناوری ساختاری هستند حمایتی برای کمک به رشد و توسعه علم و فناوری در جامعه و ایجاد ثروت بر پایه دانش از طریق کمک به ایحاد و رشد شرکت های فناور. پارک علم و فناوری سازمانی است که با هدف افزایش ثروت در جامعه توسط متخصصان حرفه‌ای مدیریت می‌شود و جریان دانش و فناوری را میان دانشگاه‌ها، موسسات تحقیق و توسعه، شرکت‌های خصوصی و بازار به حرکت می‌اندازد.

پارک‌های علم و فناوری با راه اندازی مراکز رشد، سازمان‌های نوآور را تقویت کرده و فرایندهای زایشی را تسهیل می‌کنند. پارک علم و فناوری محیطی است که در آن واحدهای تحقیقاتی مستقل یا وابسته به سازمان‌ها و صنایع، مجتمع شده و زیر پوشش و حمایت قرار می‌گیرند تا به خلاقیت و نوآوری بپردازند.

تعمیق ارتباط بین دانشگاه‌ها، سازمان‌های تحقیقاتی، واحدهای تولیدی و مراکز تصمیم‌گیری دولتی برای توسعه فناوری و علوم کاربردی، از جمله اهداف ایجاد و توسعه پارک‌های علم و فناوری است.

از طرف دیگر پارک‌های فناوری به عنوان ابزار جلب شرکت‌های مبتنی بر فناوری پیشرفته در سطح بین‌المللی شناخته می‌شوند و علاوه برآن محملی برای جذب متخصصان و دانشمندان و توسعه فعالیت کارآفرینان می‌باشند.

بیش از 800 پارک علم و فناوری در بیش از 55 کشور جهان ایجاد شده و بیش از این مقدار در حال ساخت است که نشان از توجه کشورها به این نهاد اجتماعی مهم دارد.

همچنین شکل‌گیری و توسعه بسیاری از پدیده‌های نوظهور تکنولوژیکی از درون این پارک‌ها است و دولت‌ها می‌کوشند با ایجاد محیطی مناسب، شرایط کار و فعالیت را برای شرکت‌های کوچک و متوسط، و جذب شرکت‌های بین‌المللی مبتنی بر فناوری فراهم نمایند.

در تعریفی دیگر در مورد پارک فناوری آمده است:

پارک فناوری واحدی است که:

  • با مؤسسات آموزشی و پژوهشی در ارتباط است.
  • زیرساخت‌ها و خدمات پشتیبانی، خصوصا مستغلات و فضاهای اداری را برای واحدهای تجاری فراهم می‌نماید.
  • وظیفه انتقال فناوری را بر عهده دارد.
  • وظیفه توسعه فناوری را بر عهده دارد.

 

نام‌ها و اصطلاحات پارک فناوری:

در ایالات متحده نام‌های پارک فناوری، پارک تحقیقاتی یا پارک تحقیقات فناوری به کار می‌رود، اما در بریتانیا و برخی از کشورهای اروپایی اصطلاح پارک علمی رایج‌تر است. در فرانسه نیز عبارت قطب فناوری بسیار کاربرد دارد.

در کشورهای دیگر نیز نام‌هایی چون انکوباتور تجاری، مرکز نوآوری، مرکز کارآفرینی، پارک فناوری، پارک علمی، پارک تحقیقاتی، قطب فناوری، شهر علمی - تحقیقاتی، تکنوپولیس، تکنوپل و ... شنیده می‌شود.

از اصطلاح پارک فناوری در واقع برای توصیف سطح متنوعی از فعالیت‌ها در یک منطقه خاص برای تحریک توسعه کارآفرینی شرکت‌های کوچک و متوسط دانش محور در یک کشور استفاده می‌شود.

عبارت پارک فناوری حداقل 16 مترادف دارد که رایج‌ترین آنها پارک علمی، پارک تحقیقاتی و قطب فناوری هستند. زمینه‌های جدید در فعالیت پارک‌های فناوری دائما در حال ازدیاد است تا این پارک‌ها از رقبای فراوان خود که حدود 295 پارک فناوری در سراسر جهان هستند، متمایز شوند.

در ابتدا مقوله پارک فناوری تعریف بسیار محدودی داشت که تمرکز اصلی آن بر مستغلات پارک بود، چه آنکه طبق این تعریف دانشگاه‌ها نوعا مستغلات، فضاهای اداری یا تجهیزات تحقیقاتی را به واحدهای تجاری اجاره می‌دهند. گاهی اوقات این ترکیب به شهرک‌های صنعتی یا محل تجمع شرکت‌ها شباهت می‌یابد. امروزه این مقوله توسعه یافته است تا محدوده وسیع‌تری از فعالیت‌ها شامل توسعه اقتصادی و انتقال فناوری را دربر بگیرد.

 

اصطلاحات مترادف با پارک فناوری:

پارک تجاری، پارک رایانه‌ای، پارک فناوری پیشرفته، پارک صنعتی، مرکز نوآوری، پارک تحقیق و توسعه، پارک تحقیقاتی، پارک تحقیقات و فناوری، پارک علمی و فناوری، شهرک علمی، پارک علمی، مرکز رشد فناوری، قطب فناوری، شهرک فناوری.

 

اهداف پارک فناوری:

از جمله اهداف ایجاد پارک‌های فناوری، افزایش نوآوری تکنولوژیک (فناورانه)، توسعه اقتصادی و اشتغال‌زایی متخصصان است و بسیاری از سیاستگذاران از پارک‌های فناوری به عنوان بخشی از یک راهبرد اندیشمند و هماهنگ برای توسعه ملی یا منطقه‌ای نام می‌برند.

اگرچه هر شهر یا کشوری ممکن است دلایل متفاوتی برای ایجاد پارک‌های فناوری داشته باشد، ولی عموما هدف اولیه از تشکیل یک پارک فناوری افزایش تعداد شرکت‌های کوچک و متوسط دانش‌محور است تا در یک محیط اقتصادی به فعالیت بپردازند. از این شرکت‌ها به عنوان پشتوانه بخش خصوصی برای کمک به تنوع اقتصادی نام برده می‌شود.

کشورهای در حال توسعه که تجربه چندانی در زمینه فناوری ندارند، ممکن است از پارک‌های فناوری برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی برای ایجاد شغل و همچنین افزایش درآمدهای مالیاتی استفاده کنند.

 

جایگاه پارک علم و فناوری:

تکمیل نشدن زنجیره ساختاری صنعت و دانشگاه، یکی از موانع توسعه علمی و اقتصادی کشورهاست. این امر موجب پیدایش شهرک‌ها و پارک‌های علم و فناوری از دهه 1960 ابتدا در آمریکا و پس از آن در دیگر کشورهای جهان گردید که در ابعاد مختلف و با طیف گسترده ای از شرح وظایف به عنوان حلقه ای از زنجیره اقتصاد مبتنی بر فناوری توسعه یافتند.

امروزه پارک‌های علمی، تحقیقاتی و فناوری نقش بسیار عمده‌ای در پیشبرد اقتصاد جهان ایفا می‌کنند. پارک‌های علم و فناوری علاوه بر امکانپذیر کردن فعالیت شرکت‌های کوچک و متوسط دانش محور و کارآفرین در یک محیط اقتصادی، بستر لازم را برای انتقال و توسعه فناوری، تولید با ارزش افزوده بالا، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و ورود کارآفرینان و واحدهای صنعتی به بازارهای جهانی فراهم می‌نماید.

 

جایگاه پارک‌های علم وفناوری در توسعه کشورها:

  • نهاد اجتماعی و حلقه ای از زنجیره توسعه اقتصادی مبتنی بر فناوری
  • راهبردی هماهنگ برای توسعه ملی یا منطقه ای
  • جایگاه شکل گیری و توسعه بسیاری از پدیده های نوظهور فناورانه
  • ایفا کننده نقش محوری در توسعه اقتصادی کشورها
  • جایگاه توسعه نوآوری‌های دانش محور از طریق موسسات کوچک و متوسط

 

انواع پارک‌های علمی و فناوری:

تعریف واحدی از پارک‌ها یا شهرک‌ها در جهان وجود ندارد و کشورها بر اساس مقتضیات و نیازهای خود به ایجاد پارک‌ها اقدام می‌‌کنند.

در یک تقسیم‌بندی کلی پارک‌های علمی و فناوری را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

  • مراکز رشد شرکت‌ها و موسسات (انکوباتورها) که مختص شرکت‌های نوپا و Startup هستند.
  • پارک‌های علمی و فناوری که بیشتر شرکت‌ها و موسسات تحقیقاتی و فناوری و انکوباتورها در آن حضور دارند.
  • شهرک‌های علمی و تحقیقاتی که متشکل از چندین پارک، دانشگاه و مراکز مسکونی می‌باشد.

 

ویژگی‌های اصلی پارک‌های علمی و فناوری:

  • مضمون اصلی فعالیت این پارک‌ها، پژوهش و توسعه در زمینه فناوری های سطح بالاست. تکیه اصلی روی پژوهشهایی است که در جهت "توسعه" سازمان داده شده‌اند. در این پارک‌ها تولید انبوه جایی ندارد و صنایع بزرگ در آنجا تأسیس نمی‌شوند.
  • پژوهش در این پارک‌ها در راستای رفع نیازهای صنایع مشخص انجام می‌شود. یعنی در این پارکها پژوهش نمی‌کنند که مثلاً به فرمولهای خاص فیزیک، شیمی، یا ریاضیات دست یابند، بلکه پژوهش می‌شود تا مشکل خاص یا تنگناهای علمی یک صنعت به خصوص را حل کنند. به بیان دیگر، فعالیتهای درونی این مجتمعها به طور مشخص رنگ تکنولوژیک دارد تا رنگ آکادمیک.
  • صنایعی که در این پارکها تأسیس می‌شوند، صنایع سبک و تکنولوژیک هستند. این صنایع، ارزش افزوده بالایی را تولید کرده و درعین حال فاقد سر و صدا و آلودگی بوده و به محیط‌ زیست، آسیب نمی‌رسانند.
  • این مجتمع‌ها محل تمرکز مجموعه ای از فعالیتهای به هم پیوسته اند. یعنی فعالیتهای درون این پارک‌ها (مجتمع ها) با هم رابطه تنگاتنگ دارند و درصورت لزوم می‌توانند به یکدیگر خوراک علمی و پژوهشی بدهند.
  • زایش صنعت از صنعت.
  • فضای این مجتمع‌ها، پارک ‌مانند است و محوطه آنها بسیار زیبا، ساختمان‌ها معمولاً با ارتفاع کم و مجهز به انواع امکانات تفریحی و خدماتی هستند. تراکم ساختمان‌ها نیز کم است.
  • این مجتمع‌ها غالباً در ارتباط و با همکاری مستقیم یک یا چند دانشگاه یا موسسه فناوری و سرمایه‌گذاری مشترک آنها تأسیس می‌شوند. البته به جای دانشگاه، یک مؤسسه تحقیقاتی بسیار مهم هم می‌تواند این نقش را ایفا کند. به علاوه دولتهای محلی و بخش خصوصی نیز جزو صاحبان اصلی هستند. بنابراین مدیریت این پارک‌ها، به اقتضای ترکیب، بین بخش دولتی، خصوصی و دانشگاهی مشترک است .
  • بخش عمده‌ای از واحدهای فعال در پارکها معمولاً کوچک و نوبنیادند و صاحبان آنها را پژوهشگران تشکیل می‌دهند. البته بسیار اتفاق می‌افتد که شرکتهایی همانند IBM، Cisco و SONY هم شعبه تحقیق و توسعه خود را به این پارکها منتقل کنند.
  • از جنبه جمعیتی (دموگرافیکی) افرادی که در این پارکها کار می‌کنند افراد متخصص و ماهری هستند (نظیر مهندسان، دانشمندان، پزشکان و کارشناسان تحقیق و توسعه) که عمدتاً در مشاغل تکنیکی، پژوهشی و مدیریتی ممتاز به کار مشغولند.

 

سرویس‌های ممتازی که در پارک‌های علمی و فناوری ارائه می‌شوند:

  • آموزش: وجود دانشگاه‌ها (یا داشتن پایگاه‌هایی در آنها) و مراکز تحقیقاتی و محققین ورزیده، زمینه را برای برگزاری دوره‌‌های آموزش کلاسیک در حد ممتاز (فوق‌ لیسانس و دکترا) و نیز دوره‌‌های آموزشی تخصصی در رشته‌های مختلف با کمترین هزینه ممکن فراهم می‌کند.
  • اطلاعات: وجود مرکز یا مراکز اطلاع ‌رسانی مدرن، این امکان را به وجود می‌آورد که اطلاعات در زمینه‌ های مختلف از طریق نشریات و کتب موجود در کتابخانه‌ ها یا بانکهای اطلاعاتی به هنگام در اختیار پژوهشگران قرار گیرد. در غالب پارکها و شهرک‌های علمی و فن آوری پست الکترونیکی برای انتقال اطلاعات از طریق شبکه‌ های جهانی، کاملاً فعال است. به علاوه مدیریت این پارک‌ها به طور پیوسته برگزاری سمینارها و کنفرانس‌های مورد نیاز را در دستور کار خود دارند.
  • ثبت اختراعات: در پارک‌ها و شهرک‌های علمی و فناوری این امکان به سادگی فراهم است که حاصل ابداعات و نوآوری های پژوهشگران به نام خود آنان ثبت و حقوق آنها محفوظ بماند.

 

معیارهای مکان‌یابی پارک‌های علمی و فناوری:

محلی که برای احداث این پارک‌ها انتخاب می‌شود، بایستی دارای شرایط معینی باشد که اهم آنها از این قرارند:

  •  وجود ساختار علمی و فنی مناسب: ساختار علمی و فنی مناسب عمدتاً به وجود دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی در منطقه بستگی دارد.
  • وجود زیرساخت صنعتی و اقتصادی مناسب: تحقق این شرط تابع وجود شرکت‌ها و مؤسسات صاحب فن آوری بالا یا شرکت‌های معمولی طالب فن آوری بالاست.
  • وجود سطح زندگی مناسب: تحقق این شرط منوط به وجود شبکه‌‌های حمل و نقل (نزدیکی به فرودگاه، مترو یا اتوبان)، شبکه‌ های مخابراتی، فعالیت‌های فرهنگی و هنری و سرویس‌های بهداشتی و آموزشی است.
  • وجود منابع لازم برای تأمین نیروی کار متخصص و پشتیبانی‌کننده، نزدیک بودن به بازارهای منطقه‌ای، ملی و حتی بین ‌المللی.

 

خدمات قابل ارائه به موسسات مستقر در مرکز رشد:

شاخص‌ترین مزیت استقرار موسسات فناور و هسته‌های پژوهشی در مرکز رشد، بهره برداری از شرایط تجمیع و هم افزایی پژوهشی در مجاورت سایر پژوهشگران و امکان حضور در فضایی میان رشته ای و میان بخشی است.

به علاوه با توجه به تدارک زیر ساختارهای ضروری و با ارزش افزوده در محیط پارک و مراکز رشد، امکان ارائه خدمات پشتیبانی تخصصی و عمومی به شرح ذیل به منظور کاهش هزینه ها و میزان ریسک فعالیت بر اساس تعرفه ای مصوب نیز پیش بینی شده است.

  • خدمات عمومی: خدمات اسکان، دسترسی به تلفن و دورنگار، مبلمان اولیه فضاها، کارپردازی و خدمات دبیرخانه‌ای، امکان استفاده از اتاق‌های کنفرانس، تجهیزات سمعی و بصری، سرویس ایاب و ذهاب.
  • خدمات اطلاع رسانی: کتابخانه، اینترنت، مراکز اطلاع رسانی، نرم افزارهای مهندسی، شبکه محلی (LAN).
  • خدمات مشاوره‌ای و آموزشی: مشاوره‌های مدیریتی، مالی و بازرگانی، خدمات حسابداری و حقوقی، برگزاری سمینار یا دوره‌های آموزشی مورد نیاز برای شرکت‌های نوپا.
  • خدمات فنی و تخصصی: ارائه خدمات فنی مهندسی، استفاده از امکانات آزمایشگاهی و کارگاهی نظیر آزمایشگاه صنایع غذایی، بیوتکنولوژی، شیمی، مواد و سرامیک، برق و الکترونیک، مکانیک، کارگاه ماشین ابزار و پایلوتهای تولید محدود.
  • خدمات مالی و اعتباری: تسهیل امکان استفاده از اعتبارات خدماتی و تحقیقاتی، شناسایی منابع مالی و جذب سرمایه گذاران، تسهیل در جذب اعتبارات مصوب طرحها و پروژه‌های تحقیقاتی.

 

(منبع: همشهری آنلاین: دانش > تحقیق‌و‌ تولید - محمد ملاحسینی، با کمی ویرایش)

پارک فناوری

پارک فناوری یک سازمان دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که دارای تعدادی مراکز وابسته به نام مرکز رشد و مرکز نوآوری می‌باشد. پارک فناوری همچنین می‌تواند در دل خود شرکت‌های کوچک و متوسط رشد یافته، پژوهشگاه‌ها و مراکز تحقیق و توسعه (R&D) شرکت‌های بزرگ و انجمن‌های علمی را جای دهد.

مرکز رشد

مرکز رشد، مرکزی است تحت مدیریت متخصصین حرفه‌ای که با ارائه خدمات حمایتی از ایجاد و توسعه حرفه‌های جدید توسط کارآفرینانی که در قالب واحدهای نوپای فعال در زمینه های مختلف فناوری متشکل شده‌اند و اهداف اقتصادی مبتنی بر دانش و فن دارند، پشتیبانی می‌کند. مراکز رشد فناوری با هدف جمع نمودن توانایی‌های پژوهشی و اطلاعاتی دانشگاه‌ها، صنایع و شرکت‌های دولتی و خصوصی به منظور تجاری کردن نتایج تحقیقاتی، طراحی و تاسیس شده‌اند. این مراکز با تلفیق توانایی پژوهشگران، کارآفرینان و صاحبان صنایع به توسعه سریع فناوری کمک می‌کنند. این توسعه با همکاری اساتید، صاحب نظران علمی، متخصصین و پژوهشگران داخلی و خارجی و بهره گیری از اطلاعات و تجربیات دیگر کشورها و مراکز تحقیقاتی انجام می‌پذیرد.
اهداف مختلفی برای ایجاد مراکز رشد وجود دارد؛ پاره‌ای از آنها با هدف حمایت از فناوری علمی به منظور رشد و توسعه منطقه ایجاد می‌گردند و پاره‌ای دیگر با هدف رشد اقتصادی و انتقال، جذب و بومی کردن فناوری تشکیل شده­اند. در کشورهای در حال توسعه ماموریت اصلی مراکز رشد عمدتاً در زمینه نوسازی صنایع موجود برای توسعه اقتصادی منطقه­ای - ملی و نیز کاهش شکاف فناوری با کشورهای صنعتی برای افزایش توان صادرات و رقابت در بازارهای بین المللی است. در حالی که در کشورهای صنعتی ماموریت اصلی، بیشتر بر نوآوری محصول در راستای افزایش توان رقابت بین المللی متمرکز می‌گردد.
براساس تعریف فوق، می­توان دریافت که مرکز رشد یک سازمان حمایتی است. این مرکز از کارآفرینانی که به دنبال راه­اندازی کسب و کارهای جدید و فناورانه هستند، حمایت می‌نماید تا بتوانند ضمن راه‌اندای کسب و کار جدید و مبتنی بر دانش، در جامعه شغل ایجاد نموده و با ارائه کالاها و خدمات تخصصی و فناورانه خود، هم سطح فناوری در جامعه را اتقاء داده و هم بتوانند از این رهگذر منافع مادی خود را نیز تامین نمایند. بنابراین نوپا بودن کسب و کار، جدید، تخصصی و فناورانه بودن موضوع آن کسب و کار و قابلیت تجاری شدن محصولات (کالا/خدمات) آن واحد نوپا، سه شاخص مهم برای عضویت در مراکز رشد هستند.

دوره پیش رشد یا رشد مقدماتی

دوره‌ای حداکثر شش ماهه است که در آن، به افراد یا گروه‌های مستعدی که دارای ایده‌های نوآورانه صنعتی هستند، مشاوره و آموزش‌های لازم برای آشنایی با بازار، شناسایی گروه کاری، تثبیت ایده کاری و ایجاد هویت حقوقی مستقل داده می‌شود و در صورت موفقیت در این دوره مقدماتی و کسب هویت مستقل حقوقی، واحدهای نوپا می‌توانند متقاضی اسکان رسمی در مرکز رشد شوند. زمان این دوره با تصویب شورای  مرکز رشد تا 9 ماه قابل افزایش است. به افراد یا تیم پذیرش شده در این دوره هسته فناور می‌گویند.

دوره رشد

دوره­ای حداکثر سه ساله، که طی آن واحدهای فناور مستقر در مرکز رشد به معیارهای رشد یافتگی از قبیل بلوغ فناوری، مالی و سازمانی دست می­یابند و پس از آن از مرکز رشد خارج می­شوند. زمان این دوره در شرایط خاص تا 5 سال قابل افزایش است. به واحد پذیرش در دوره رشد، واحد فناور مستقر می‌گویند.

واحدهای فناور

واحدهای دارای هویت حقوقی مستقل از مرکز رشد بوده که با توجه به اساسنامه و سایر اسناد قانونی در زمینه تحقیقات کاربردی و توسعه‌ای، طراحی مهندسی، مهندسی معکوس، انتقال فناوری، ارائه خدمات تخصصی و فعالیت در جهت تجاری کردن نتایج تحقیقات فعالیت می‌نمایند. این واحدها شامل شرکت‌های خصوصی، واحدهای تحقیق و توسعه صنایع یا مراکز تحقیقاتی وابسته به دانشگاه‌ها یا دستگاه‌های اجرایی هستند.

ایده محوری

فکری نو از قبیل اختراع، ایده خلاقانه، خدمت دانشی و تخصصی است که هسته‌ها یا واحدهای فناور برای تبدیل آن به نوآوری یا فرآیند تخصصی به مراکز رشد علم و فناوری وارد می‌شوند. 

مرکز نوآوری

مرکزی که به حمایت از افراد مستعد و خلاق - با چشم انداز توسعه فن آفرینی - از طریق ایجاد بسترهای حمایتی مناسب و زمینه‌سازی برای­ پرورش ایده‌های نو و کاربردی می‌پردازد.

نوآوری

بکارگیری و پیاده ساختن ایده ناشی از خلاقیت که به صورت یک محصول یا خدمت یا فرآیند تازه، قابل عرضه به بازار باشد.

محصول (کالا/خدمت)

مراکز سه‌گانه فوق می‌توانند ایده‌هایی را که منجر به تولید کالاهای جدید و فناورانه یا ارائه خدمات جدید، تخصصی و فناورانه می‌شوند، پذیرش نمایند. همچنین شرکت‌هایی که کالا و خدمات آنها ساخته و آماده شده و در حال حاضر قابلیت تجاری‌سازی دارند نیز، می‌توانند در مرکز رشد یا پارک فناوری پذیرش شوند.

مزایای پذیرش و استقرار در مرکز رشد

  • بهره‌مندی از مجاورت با متخصصین حرفه‌ای
  • تسهیل در فرآیند تجاری‌سازی فناوری
  • بهره‌مندی از خدمات مرکز رشد
  • بهره‌مندی از مزایای قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان

مرکز نوآوری

چرخه حمایت از ایده‌های نوین و دانشی تا مرحله تبدیل شدن به محصولات فناورانه قابل عرضه به بازار، رسالت اصلی پارک‌ها و مراکز رشد علم و فناوری است. از این رو، مراکز نوآوری با هدف حمایت از افراد مستعد و خلاق - با چشم‌انداز توسعه فن‌آفرینی - از طریق ایجاد بسترهای حمایتی مناسب، زمینه پرورش ایده‌های نو و کاربردی را به عنوان نخستین گام چرخه فراهم می‌آورند.  این مراکز زیر نظر مراکز رشد وابسته به پارک‌های علم و فناوری هستند و فقط تیم‌های نوآور در آنها پذیرش می‌شوند. بر همین اساس، مرکز نوآوری خلیج فارس تحت پوشش مرکز رشد واحدهای فناور خلیج فارس در مهر سال 1387 راه‌اندازی شد. این مرکز توانسته است از ابتدای تاسیس تاکنون تعداد زیادی از تیم‌های نوآور را در زمینه‌های برق، الکترونیک، مکانیک، نرم‌افزار، پزشکی، بیوتکنولوژی، و نانوتکنولوژی پذیرش و حمایت نماید.

 

ایده: چکیده‌ای از فکر به صورت خام است که دارای هماهنگی و منطق بوده و قابلیت اجرا داشته باشد.

صاحبان ایده: شخص یا تیم حقیقی مبتکر و صاحب ایده نو در سطوح مختلف تحصیلی.

 

اهداف مرکز نوآوری

  • بسترسازی برای پیاده‌سازی ایده‌های نو مبتنی بر دانش توسط صاحبان ایده
  • ایجاد زمینه مناسب برای ظهور و حمایت از خلاقیت نیروهای جوان
  • پذیرش نوآوران و کمک به ایجاد، پرورش و بقاء فعالیت نوآورانه و هدایت آنها به سمت فعالیت‌های گروهی
  • هدایت نوآوران به سمت ثبت اختراع، شرکت در مسابقات علمی و جشنواره‌ها و فراهم آوردن تسهیلات برای ادامه فعالیت و پذیرش در مراکز رشد

وظایف مرکز نوآوری

  • پذیرش صاحبان ایده
  • کمک به ایجاد، پرورش و بقاء فعالیت نوآورانه
  • هدایت صاحبان ایده برای پیاده‌سازی ایده از طریق ارائه خدمات و مشاوره مورد نیاز
  • تشویق و ترغیب نوآوران به راه‌اندازی کسب و کارهای دانشی
  • ایجاد تسهیلات برای ادامه فعالیت در قالب پذیرش در مراکز رشد واحدهای فناور
  • تلاش برای فراهم آوردن حمایت‌های قانونی برای حفظ حقوق مالکیت فکری
  • حمایت از صاحبان ایده در راستای کاربردی نمودن ایده‌های علمی


مزایای پذیرش و استقرار

  • بهره‌مندی از خدمات مرکز نوآوری
  • هم‌افزایی از طریق ارتباط با دیگر تیم‌های نوآور و خلاق عضو مرکز نوآوری
  • آشنایی با فضای کسب و کار خصوصی
دسته‌بندی پرسش‌ها
اطلاعات پایه
من قصد پذیرش و مستقر شدن در پارک را دارم
من از موسسات فناور زیر پوشش پارک هستم
 
 
 پیوندها  دسترسی آسان  ارتباط با ما  Contact information

 • وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

 •  معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری 

 • دانشگاه خلیج فارس

 • بنیاد نخبگان استان بوشهر

 •  کارگروه ارزیابی موسسات دانش‌بنیان

 • سامانه تجاری‌سازی طرح‌های دانش‌بنیان

 •  جشنواره دانایی خلیج فارس 

 • پاسخ به پرسش‌های متداول

 • پذیرش در پارک و مراکز رشد

 • واحدهای فناور و محصولات

 • مراکز رشد و واحدهای وابسته

 • دفتر مالکیت فکری

 • پیوندهای مرتبط

 • نقشه سایت

 • تماس با پرسنل حوزه‌های مختلف:  33333560 (077)

 •  اطلاعات کامل تماس و لیست شماره‌های داخلی ...

 • نمابر:  33330136 (077)  و  89776656 (021)

 • تلفن‌های دفتر ریاست: 33330168 (077)  و  33330171 (077)

 • آدرس: بوشهر، خيابان امام خميني، خيابان فردوسي،

    پارك علم و فناوري خليج فارس. کد پستی: 97414-75157

 • پست الكترونيك: info [@] pgstp.ir

کل بازديدهاي سايت: 4726438 | بازدیدهاي امروز سايت: 1618 | کل بازدیدهاي این صفحه: 10325 | بازديدکنندگان آنلاين: 5 | زمان بارگذاري صفحه: 0.15
همه حقوق متعلق به پارك علم و فناوری خليج فارس است. Copyright © Persian Gulf Science and Technology Park. All rights reserved.